logo_spsk4.png

Czym jest adwent?

Adwent- radosny czas oczekiwania na przyjście Jezusa Chrystusa. Tak brzmi potocznie znane określenie tego okresu liturgicznego. Warto jednak  zapytać, czym tak naprawdę jest w naszym życiu, i co szczególnego podczas tego czasu czyni Bóg w naszym życiu.

               Często przyjście łaski, którą Bóg obdarzał swój naród wybrany wiązało się z wydarzeniami, które zagrażały życiu Izraelitów,  doświadczeniem bycia zniewolonym i udręczonym przez obce narody, aż do momentu przyjścia Zbawiciela, który przerywał to pasmo klęski i porażki.

               Podobnie więc i czas adwentu w naszym życiu, jest czasem  oczekiwania Zbawiciela, ale i również  momentem, w którym to Bóg wkracza  w nasze życie ze swoja łaską i mocą, aby nas uwolnić, odbudować ale i obudzić z duchowego letargu.

               W I niedzielę adwentu Jezus mówi o znakach na niebie i  ziemi, zapowiada ucisk i zburzenie istniejącego ładu. To co stare musi ulec zniszczeniu, aby powstało nowe. To Boże działanie uświadamia nam, że ten czas łaski- będzie przede wszystkim jakąś Bożą interwencją w nasze życie, aby je przemienić i uczynić godnym przyjęcia do niego Bożego Syna, na którego czekamy. Nasza postawa, którą mamy dać odpowiedź Bogu- to czujność, czyli pewne wsłuchiwanie się w to, co będzie się działo w naszym życiu, aby nie rozminąć się z Jego łaską- o której jak mówiła św. s. Faustyna; „…nigdy więcej już się nie powtórzy, nigdy więcej nie będzie już taka sama”.

             Być może będzie tak, że Jego przyjście zburzy nasze życiowe plany, projekty, które nie były Jego planami, a tylko własnym pomysłem na życie. Ukaże nam wszystkie przestrzenie w naszym życiu, w których nie było miejsca dla Niego. Ta bolesna lekcja uczy nas, że czasem dopiero doświadczenie własnego upadku, zrujnowanego życia, stwarza w nas szansę na odbudowanie wewnętrznej relacji do Boga opartej na prawdzie i miłości. Gdy nie nawraca nas Jego Słowo, Bóg przemawia do nas przez wydarzenia, które wstrząsając nami budzą jednak naszą uśpioną wiarę i czujność. Obudźmy zatem  w sobie tęsknotę za Bogiem, który nieskończenie więcej tęskni za spotkaniem z nami, otwórzmy swe serca na doświadczenie Jego obecności przychodzącej do nas w zwykłej codzienności, byśmy pozwolili się Mu odnaleźć.

Czuwajcie- wsłuchujcie się w przychodzenie Boga w Twoje życie.

            O. Piotr Stanikowski